Windenergie onder vuur

Zo bij het begin van het nieuwe jaar werd ik opgeschrikt door twee berichten op de website van de Energieraad met de ongerustmakende titels 'Windmolens kosten Nederlanders 55 miljard' en 'Nieuwe studie: windmolens zijn zinloos' . In het '55 miljard' artikel wordt de conclusie getrokken dat windenergie de Nederlander veel en veel te veel geld gaat kosten. Zeker in vergelijking tot fossiele brandstof. In het tweede artikel wordt op basis van nieuw onderzoek aangetoond dat het rendement van windmolens dermate laag en onvoorspelbaar is, dat het uiteindelijke resultaat méér in plaats van minder CO2 zal zijn omdat er met gasturbines fluctuaties in stroomopbrengst opgevangen moeten worden.

Nou dan kunnen we wel stoppen met het bouwen van windmolenparken. Wordt dit het volgende fiasco waar we veel geld in steken en wat nauwelijks enig voordeel opbrengt. Of is ook hier sprake van een richtingenstrijd tussen 'believers' en 'non-believers'.

Minister Cramer's reactie is eerlijk gezegd ook al niet echt vertrouwenwekkend: 'Molens zullen vast goedkoper worden. En als de olieprijs stijgt, is er minder subsidie nodig om de windenergie rendabel af te zetten.' Een opmerking die ook al niet uitblinkt in het bieden van zekerheden.

Er is een sprankje hoop dat de geschetste doemscenario's alsnog met een sisser aflopen. Alhoewel beide artikelen op de website van de Energieraad staan, die claimt een 'onafhankelijke bijdrage aan het energiedebat' te willen leveren, zijn ze vrijwel integraal afkomstig en zonder commentaar overgenomen uit Elsevier en Telegraaf. Dat wil overigens niet zeggen dat de berichtgeving onjuist is. Maar wellicht wel gekleurd.

De Energieraad lijkt daarmee meer een platform te zijn voor 'de verschillende meningen in het debat'. En de geïnteresseerde leek moet zelf maar zien te bepalen of deze conclusies juist zijn.

De onderzoekers van 'windenergie is zinloos' De Groot en Le Pair kennen de exacte cijfers over het aantal elektriciteitscentrales en de brandstoffen die ze gebruiken niet en roepen overheid en de elektriciteitsbedrijven op om de exacte cijfers over de rendementen openbaar te maken. Dat biedt ruimte voor andere conclusies.

Toch weer een klusje voor de betawetenschap, om dit eens goed uit te zoeken op basis van betrouwbare cijfers en los van politieke voorkeuren. Of is dit te veel gevraagd?

Opmerking

Je moet lid zijn van Betafactor om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Betafactor

Reactie van Floris Wouterlood op 6 Januari 2010 op 11.54: Ik heb het stuk van le Pair en de Groot met aandacht en plezier gelezen want met name van le Pair is bekend dat hij leuke en verassende invalshoeken heeft. Heel in het kort is de redenering 1) er is wegens fluctuatie 100% backupvermogen nodig voor elke windmolen, 2) die backup bestaat uit snelstartende maar inefficiente gasturbines. 3) dus gaat in zo'n systeem vergeleken met grote fossiele centrales de efficiency achteruit, 4) lagere efficiency = meer CO2 uitstoot. Briljant bedacht! Echter: stap 1 is niet juist wegens permanent bestaande overcapaciteit, 2. is ook niet juist want er zijn effcientere, snel op te starten backups. 3. lagere efficiency is een statistisch gegeven berekend over het hele opgestelde opwekkingsvermogen, CO2 uitstoot een absoluut gegeven van een deel van het opgestelde vermogen4. Geen energieproducent zal bij een olieprijs van 80 diollar per vat zijn centrale nutteloos laten roken en stoken. Daar komt nog bij dat wind goed voorspelbaar is op 24-uurs basis. Op- en downregelen - binnen grenzen - van fossiele units (STEG's) is dan heel economisch mogelijk (rapport van EZ). Stel dat le Pair en de Groot gelijk hebben. Waarom zou ik dan voor mijn eigen prive elektriciteit genieten van zonnepanelen? Ik heb geen backup diesel- of slaoliegenerator (zie www.zonnepanelen.wouterlood.com - laatste nieuws).