Oneindig

Oneindig groot, oneindig klein, oneindig is de tijd. Verwonderlijk is de vanzelfsprekendheid waarmede sommige spreken over het ontstaan van het heelal, de oerknal, 13,7 miljard jaar geleden. Voor de oerknal was er niets, zelfs geen tijd. Het heelal dijt uit, steeds sneller. Een krimp wordt niet verwacht, althans niet algemeen. Vroeger dacht men, dat de aarde een platte schijf was, waar je vanaf kon vallen. Later zag men de aarde als het centrum van het heelal. Achterhaald maar nog niet achterhaald is het verhaal van de oerknal als begin van de tijd. In veel landen, bv in Azie. Egypte Indonesie (garoeda), midden Amerika komt het verhaal van de vuurvogel voor: de feniks, die elke 500 of 1000jaar op zijn nest terugkeerde en verbrandde , uit de as kwam een nieuwe feniks, een wedergeboorte, een herrijzenis. Zou dit ook bij de oerknal gebeurd kunnen zijn, een wedergeboorte ? Een soort van eb en vloed beweging , uitdyen en krimpen , steeds weer opnieuw ? Het is een mogelijkheid naast andere In ieder geval moeten we de oerknal niet aannemen als de enige mogelijkheid van het begin van de tijd.
Een volgende vraag die gesteld kan worden: Is het heelal uniek, bestaat daarnaast niets anders? De geleerden zijn het ook daarover niet eens, William James spreekt van een multiverse , een superheelal met een oneindig aantal universa. Stel dat het waar is dat ons heelal aan het uitdijen blijft, dan zou het best kunnen zijn, dat het op den -heel lange- duur botst met een ander universum.
Aan de ene kant de eeuwig zoekende mens met de Hubble telescope aan het zoeken naar de grenzen van ons heelal, aan de andere kant de zoektocht naar het oneindig kleine zoals bijv. Cern in Geneve doet
met het onderzoek naar het x deeltje. Waar komt ons gewicht vandaan?

Veel vragen, elke vraag roept nieuwe vragen op, een eindeloze reeks.

Dit is het symbool voor oneindigheid: een liggende acht