KLEIN, STEEDS KLEINER..... WAAR IS DE GRENS?

De wijze waarop de voortplanting tot stand komt is toch verwonderlijk. Hoe vindt het b.v. plaats bij de mens? Het eerste gedeelte van dit verhaal d.w.z. de tijd voor de opmars van de spermatozoïden, ligt nogal gevoelig, dat bewaren we liever voor later of nooit. We beginnen dus met de opmars van miljoenen spermatozoïden.

Spermatozoïden zijn zaadcellen, mannelijk en kennelijk niet erg slim, vandaar die ogenschijnlijke verspilling: miljoenen cellen, terwijl er maar eentje nodig is! Van al die miljoenen cellen zal er altijd wel één zijn, die het doel "de eicel of vrouwelijke geslachtscel" bereikt. Zoals je gezien de concurrentie kunt verwachten, gaat het bij deze wedstrijd heel gewelddadig toe. In de groep zijn er b.v. killers die erop uit zijn cellen met een andere chemische structuur te doden (volgens Glastra van Loon). Iedere keer kom je dat gewelddadige tegen bij de gang van zaken in ons lichaam. Zo'n zaadcel heeft een kop en een staart. De staart dient voor de voortbeweging, vlakbij de staart ligt een soort van energiecentrale. In de kop van de cel zit acrosoom om de eicel binnen te dringen. De zaadcel is heel klein, niet met het blote oog waarneembaar slechts ca 0,004 mm, de staart is 0.05 mm (Ned.Tijdschrift Geneeskunde 2005)
Met de eicel, de vrouwelijke geslachtscel, is de schepper zuiniger geweest. In het hele leven van een vrouw komen slechts een paar honderd cellen tot rijping. In tegenstelling tot de zaadcel is de eicel wel met het blote oog waarneembaar.
De gelukkige zaadcel, die als eerste het doel bereikt, doorboort de wand van de eicel, waarmee de bevruchting een feit is. Onmiddellijk wordt de poort voor anderen hermetisch gesloten, alhoewel een enkele slimmerik erin slaagt nog net op tijd binnen te komen: dan krijg je een tweeling of zelfs meer.
De zaadcel heeft veel bagage bij zich, onvoorstelbaar veel. Alle eigenschappen van papa zijn opgeslagen in het DNA. In de eicel zijn alle eigenschappen van mama opgeslagen eveneens in het DNA. Na de bevruchting worden beide groepen van eigenschappen gemengd, wederom een strijd, een onderlinge competitie of de eigenschap van papa de voorkeur verdient of die van mama, waarbij vreemd genoeg papa en mama geen rol spelen. Het geheel is als gezegd een onvoorstelbare hoeveelheid van gegevens: regeling van voedsel- en zuurstoftransport door het bloed, regeling van beveiliging b.v. via bloedstolling of onschadelijk maken van ziekteverwekkers, communicatie van cellen op afstand, herstel van nadelige invloeden van buitenaf, aanmaak stamcellen met b.v. de opdracht tot aanmaak van 2 ogen of een arm, enz. enz. Honderd duizenden verschillende functies worden aldus geregeld en dat allemaal in die kleine cel! In miljoenen cellen, iedere keer het zelfde! Het is niet voor te stellen, je blijft je verwonderen! Gegevens, zoals het bolle hoofd van opa , worden doorgegeven aan zijn zoon enz. steeds weer, van de ene generatie op de volgende. Ook ogenschijnlijk overbodige eigenschappen b.v. rudimentaire kieuwen worden doorgegeven.
Aan onze verwondering komt geen eind, o.a. zoals hierboven al genoemd over het agressieve karakter van het gebeuren in ons lichaam b.v. de strijd tussen de anti-oxidanten en de vrije radicalen. Daarover een volgende keer meer!