Een gezonde stad is een duurzame stad

Sociale wetenschappen meets betawetenschappen had de titel van dit stukje kunnen zijn. Afgelopen donderdagavond bezocht ik de zeer onderhoudende talkshow 'Een gezonde stad is een duurzame stad' met Sebastiaan Labrie. Naast de muziek van De Softies maakte een van de gasten van deze avond me bijzonder vrolijk.

Joop ten Dam, lector Gezonde Stad bij Hogeschool Windesheim houdt zich bezig met de vraag hoe je de gebouwde omgeving (woning, straat, plein, buurt, stad) zo kunt inrichten, dat deze uitnodigt tot meer bewegen. En meer bewegen is gezonder, dat weten we allemaal nu wel, dacht ik zo. Maar meer bewegen geeft ook meer energie. Ik dacht dat ik dat ook wel wist, maar hij gaf er een heel andere draai aan. Wat stemde me dan zo vrolijk. Dat waren een paar praktische voorbeelden die hij gaf. Allereerst ging het over de eerste energieopwekkende draaideur ter wereld. Je loopt er door heen en je wekt de energie op voor het zetten van een kopje koffie. Prachtig idee. Visioenen doemden op. Een ander voorbeeld was een carousel waar kinderen op speelden, maar die tegelijk als waterpomp fungeerde.

Kinderen spelen en de energie voor een waterpomp wordt opgewekt. Alles wat een mens in beweging kan zetten, kan energie opleveren. Nu weet ik ook wel dat dit allemaal al langer bekend is, maar door zo'n avond word je toch weer aan het denken gezet. Want beste ontwerpers, ingenieurs, en andere techneuten, dit biedt enorme kansen. De sociale wetenschappen bedenken hoe mensen en kinderen meer gaan bewegen en gezonder gaan leven. Betawetenschappers ontwikkelen manieren om die beweging om te zetten in energie. Zorg dat wipkippen, springkussens, skatebanen, schommels, glijbanen, fitnessapparaten, dansfeesten en wat al niet meer allemaal energieopwekkend worden. Wat een feest. Hoe duurzaam kan een mens zijn!